znalezienie najprostszej formy plastycznej

Celem projektowania jest znalezienie najprostszej formy plastycznej, która by odpowiadała dwóm poprzednim warunkom, tzn. funkcji i konstrukcji, Uwzględnienie wszystkich trzech czynników projektowania konieczne jest dla uzyskania dobrego rozwiązania projektu. W określonych działach projektowania wyczuwa się jakby dążenie do dominowania jednego czynnika nad pozostałymi dwoma. Tak np. w projektach przemysłowych czynnikiem dominującym będzie funkcja; w projektach o charakterze inżynierskim, jak np. Continue reading „znalezienie najprostszej formy plastycznej”

Konstrukcja budynku

Konstrukcja budynku stanowi system elementów budowlanych złożonych w trwałą i logiczną całość. Powinna ona rozwiązywać i zaspokajać potrzeby przestrzenne i funkcjonalne projektowanego obiektu oraz uwzględniać materiały i realne możliwości techniczne. Konstrukcja budynku przenosi na grunt wszelkie obciążenia oraz zabezpiecza go przed wpływami atmosferycznymi. Przez formę plastyczną obiektu rozumiemy założenie przestrzenne i wzajemne ustawienie elementów projektowanego budynku, układ kompozycyjny bryły budynku, jego formy zewnętrzne i wewnętrzne, oraz poszczególne fragmenty i szczegóły architektoniczne .Forma plastyczna ma na celu właściwe rozwiązanie przestrzenne, odpowiadając funkcji i konstrukcji budynku. Właściwie dobrana forma plastyczna wytwarza odpowiednie warunki do wygodnego korzystania z przestrzeni elementów i urządzeń projektowanej budowli, a zarazem stanowi wyraz plastyczny odpowiedni dla danego obiektu architektonicznego. Continue reading „Konstrukcja budynku”

Budownictwo z prefabrykatów

Budownictwo z prefabrykatów, szczególnie budownictwo hal przemysłowych, będzie miało na względzie czynnik konstrukcyjny; czynniki funkcji i formy będą podporządkowane czynnikowi konstrukcji. W budownictwie monumentalnym wielkich pomników, gmachów użyteczności publicznej, czynnik formy plastycznej będzie górował nad konstrukcją i funkcją. Odpowiednie uwzględnienie tych czynników w projekcie architektonicznym należy do projektanta i uwarunkowane jest jego wyczuciem, doświadczeniem i wiedzą. 2. Ustalenie wielkości bryły projektowanego obiektu Wielkość bryły projektowanego obiektu w zasadzie zależy od programu użytkowego obiektu; jednakże rozmiary bryły zależą w znacznym stopniu od następujących czynników: 1) wielkości i ukształtowania terenu pod budowę, 2) wytycznych urbanistycznych i 3) względów plastycznych. Continue reading „Budownictwo z prefabrykatów”

Mieszanina cementu z piaskiem

Mieszanina cementu z piaskiem nie powinna być zbyt mokra, aby -móc z łatwością wyjmować cegły z form. Cegły formuje się ręcznie lub w specjalnych prasach formierczych zwanych ceglarkami. Wymiary i kształty cegieł odpowiadają w zupełności formatowi cegieł ceramicznych. Ze względu na wytrzymałość rozróżnia się trzy klasy cegły: klasę I, o wytrzymałości na ściskanie 120 kGcm2, klasę II – o wytrzymałości 80 kG/cm2 i klasę III o wytrzymałości 40 kG/cm2. Cegłę cementową stosuje się do licowania ścian zewnętrznych oraz do budowy magazynów, budynków gospodarczych i innych nie przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Continue reading „Mieszanina cementu z piaskiem”

Plytki podlogowe cementowe

Płytki podłogowe cementowe mają najczęściej wymiary 15 X 15 X 1,5 cm i 20 X 20 X 2 cm. Płytki te są używane zamiast płytek terrakotowych w łazienkach, ubikacjach, przedpokojach itp. Wyroby cementowo-gliniane wprowadzane są coraz szerzej do budownictwa, gdyż oprócz tego, że, uzyskujemy znaczną oszczędność cementu (do 20%) odznaczają się one wysoką wytrzymałością i szczelnością, co jest szczególnie ważną zaletą np. w takich wyrobach jak dachówki. Dlatego też tworzywo cementowo-gliniane jest najczęściej stosowane do produkcji dachówki mającej kształt i wymiary karpiówki podwójnej i zakładkowej. Continue reading „Plytki podlogowe cementowe”

Wykres parcia bocznego w gruntach spoistych ma nieco inny ksztalt

Wykres parcia bocznego w gruntach spoistych ma nieco inny kształt. Biorąc pod uwagę obserwacje. nacisków poziomych na deskowanie wykopów dla kolei podziemnej w Chicago, wykonanych w iłach o różnym stopniu plastyczności przez R. B. Pecka został sporządzony wykres zmienności tych nacisków oraz wykres trapezowy do obliczenia parcia gruntu na ścianę wykopu. Continue reading „Wykres parcia bocznego w gruntach spoistych ma nieco inny ksztalt”

Zaglebienie pali ponizej dna wykopu

Bryła ta, znajdując się w stanie równowagi plastycznej, będzie miała szerokość bryły Przeciwstawia się temu ruchowi spójność wzdłuż pionowej powierzchni d dl W tym założeniu ciężar P przypadający na powierzchnię CI dl – wyniesie pv=rH–B- Graniczna nośność gruntu pod fundamentem qg wynosi wg wzoru Terzaghiego przy ({J = 0, qg = 5,70c. Przyjmując taką wielkość obciążenia dopuszczalnego należy jednak zastosować współczynnik bezpieczeństwa co najmniej 1,5; stąd, aby być pewnym, że grunt w wykopie przy jego dnie nie zostanie wypchnięty do góry, należy sprawdzić czy parcie Jeśli obudowę ściany wykopu stanowią pale wbite głębiej od dna wykopu na dodatkową głębokość Cl f = l y2 B, to do zachowania równowagi dna wykopu przyczynia się dodatkowo parcie poziome na zagłębioną część pali, zwiększając w ten sposób stateczność klina cl dl f . Przyjmując momenty sił względem punktu c otrzymamy: ,Y2 B y2B= y2B V2B_ cn1/2B/2B skąd Ph = Pv-nc. Całkowita siła Pil działająca w kierunku ścianki szczelnej Ph = (Pv-rC)TB Przesunięciu się pali w kierunku środka wykopu przeciwdziała opór bloku o powierzchni zakreskowanej. Zagłębienie pali poniżej dna wykopu FI powinno być takie, aby pale miały wystarczającą wytrzymałość na zginanie w poziomie dna wykopu. Continue reading „Zaglebienie pali ponizej dna wykopu”

Deskowanie dwustronne

Aby można było wielokrotnie stosować te same elementy deskowania, należy przede wszystkim ustalić ich długość, co z kolei wymaga podziału wykopu wzdłuż jego osi na odcinki o jednakowej długości. Zazwyczaj -długość takiego odcinka przy obudowie drewnianej wynosi 4,0+5,0 m . Deskowanie dwustronne takiego właśnie odcinka stanowi pewnego rodzaju całość aż do dna wykopu. Należy to rozumieć w ten sposób, że z góry ustalone odcinki nie mogą być w dole wykopu zmienione, tj. nie można, np. Continue reading „Deskowanie dwustronne”

Dla przyjetych punktów piaskowych sprawdzamy ciezary objetosciowe mieszanek

Dla przyjętych punktów piaskowych sprawdzamy ciężary objętościowe mieszanek; mieszanka najcięższa zostanie użyta do betonu . a) Punkt piaskowy 36 : odważono piasku 5 kg, żwiru 5 . 1,92 = 9,60 kg; po dokładnym zmieszaniu i ubiciu objętość mieszanki wyniosła 7,2 litra. Dzieląc sumę ciężaru piasku: i żwiru przez objętość mieszanki, otrzymujemy ciężar objętościowy b) Punkt piaskowy 38 – zmieszano 5 kg piasku oraz 5 . 1,72 = 8,6 kg żwiru; objętość mieszanki wynosi 6,40, ciężar objętościowy: 5 + 8,60 2 12 k /d 3 6,40 -, g cm c) Punkt piaskowy 40 – zmieszano 5 kg piasku oraz 5•1,54 = 7,7 kg żwiru; pomieszano objętość mieszanki, wynoszącą 6,1 litra oraz obliczono ciężar objętościowy. Continue reading „Dla przyjetych punktów piaskowych sprawdzamy ciezary objetosciowe mieszanek”

Przeznaczone do wbudowania kruszywo sklada sie z piasku i zwiru pochodzenia rzecznego ze skal twardych

Przeznaczone do wbudowania kruszywo składa się z piasku i żwiru pochodzenia rzecznego ze skał twardych. Projektowanie laboratoryjne mieszanki polega na wykonaniu następujących czynności: 1) ustalenie ciężaru właściwego składników betonu: Dla cementu możemy przyjąć ciężar właściwy Cew = 3,1 Z dostateczną dokładnością, gdyż wahania dla różnych cementów są małe, wynoszą bowiem około 1,5 % ciężaru. W szerszych znacznie granicach mieszczą się ciężary właściwe kruszywa: od 2,30 do 3,20; w tym wypadku dla piasku i żwiru rzecznego można przyjąć: Fcw = Gcw = 2,65 (kwarc, granity, kwarcyty). 2) Analiza sitowa piasku. Celem zbadania uziarnienia piasku przesiewamy próbkę o wadze 540 g przez komplet sit. Continue reading „Przeznaczone do wbudowania kruszywo sklada sie z piasku i zwiru pochodzenia rzecznego ze skal twardych”