wykonany juz odcinek wykopu o podanych warunkach gruntowych

Ponieważ punkt dl został obrany dowolnie, należy rachunek przeprowadzić kilkakrotnie, obierając różne wielkości d2, d3 i wyliczywszy dla nich odpowiednie wielkości P2, P3 itd. Jeśli wielkości Pl> P2, P3 odłożymy pionowo jako rzędne, przy odpowiednich dl> d2, d3 itd. to otrzymamy punkty CJ> C2 , skąd możemy bez trudu określić największą wielkość siły P, wyrażającą wypadkową parcia gruntu na ścianę wykopu. Pewną trudność sprawia zawsze wybranie pierwszej wielkości dl tak, aby odpowiadała ona z pewnym przybliżeniem największej wielkości P. Jeśli mamy wykonany już odcinek wykopu o podanych warunkach gruntowych, to często można na powierzchni terenu zauważyć rysę (pęknięcie gruntu lub nawierzchni) w odległości od krawędzi wykopu odpowiadającej najniekorzystniejszemu położeniu powierzchni poślizgu i największej wielkości siły P. Continue reading „wykonany juz odcinek wykopu o podanych warunkach gruntowych”

wielkosc wypadkowa parcia poziomego czynnego

Jeśli nie możemy ustalić takiego punktu, to pierwsze położenie punktu d można przyjąć z dużym prawdopodobieństwem w odległości 0,45-:-0,55 H od krawędzi wykopu. Jak już wyżej zaznaczono, wielkość P zależy w pewnym stopniu od wybrania właściwej wielkości n. Przy wzroście n rośnie również nieco i wielkość P. Na przykład, jak podaje Terzaqru, przy wartości tp = 38° i o = O przy wzroście n od 0,45 do 0,55 wielkość Pmax zmienia się w granicach 1,03 P A – 1,11 P A gdzie P A jest wielkością wypadkową parcia poziomego czynnego według wzoru Rankuie. Podane wyżej metody zezwalają na określenie wielkości siły wypadkowej P działającej na deskowanie . Continue reading „wielkosc wypadkowa parcia poziomego czynnego”

Rozpory nie zezwalaja, aby nastapil poziomy ruch bloków gruntu

Dwa pasy gruntu albl i cIdl, położone po obu stronach wykopu na poziomie jego dna, przenoszą obciążenie pionowe powstałe od ciężaru gruntu znajdującego się nad nimi. Jeśli to obciążenie jest równe lub nieco większe niż nośność wymienionych pasów gruntu, to ił na dnie wykopu przechodzi ze stanu równowagi sprężystej do stanu równowagi plastycznej. Rozpory nie zezwalają, aby nastąpił poziomy ruch bloków gruntu, spójność gruntu na powierzchniach pasów albl i c!d! nie zezwala na ruch poziomy gruntu wzdłuż tych powierzchni. Dlatego pasy albl i cldl będą pracować jako szorstkie stopy fundamentowe, starające się wypchnąć grunt spod nich w kierunku wykopu. Zakładając, że w iłach plastycznych kąt tarcia wewnętrznego, wypatrujemy przypadek graniczny stateczności bryły gruntu w bezpośrednim sąsiedztwie dna wykopu. Continue reading „Rozpory nie zezwalaja, aby nastapil poziomy ruch bloków gruntu”

Do wykopów kanalizacyjnych w wiekszosci przypadków stosuje sie obudowe z elementów poziomych

Cechą charakterystyczną wykopów typowych jest stosowanie do deskowania ich ścian typowych elementów obudowy, które w swej większości mają znormalizowane zasadnicze wymiary. O potrzebie normalizacji mówiono już w ogólnych uwagach o wykopach kanalizacyjnych. Normalizacja jest zresztą stosowana w szerokim zakresie również w tunelarstwie i górnictwie. Do wykopów kanalizacyjnych w większości przypadków stosuje się obudowę z elementów poziomych. Elementy te są drewniane, zwane balami albo metalowe wykonane z blachy stalowej tłoczonej do pewnych typowych profilów (tzw. Continue reading „Do wykopów kanalizacyjnych w wiekszosci przypadków stosuje sie obudowe z elementów poziomych”

Deskowanie dwustronne

Aby można było wielokrotnie stosować te same elementy deskowania, należy przede wszystkim ustalić ich długość, co z kolei wymaga podziału wykopu wzdłuż jego osi na odcinki o jednakowej długości. Zazwyczaj -długość takiego odcinka przy obudowie drewnianej wynosi 4,0+5,0 m . Deskowanie dwustronne takiego właśnie odcinka stanowi pewnego rodzaju całość aż do dna wykopu. Należy to rozumieć w ten sposób, że z góry ustalone odcinki nie mogą być w dole wykopu zmienione, tj. nie można, np. Continue reading „Deskowanie dwustronne”

DAWKOWANIE DOSWIADCZALNO-OBLICZENIOWE METODA PROF. PASZKOWSKIEGO

DAWKOWANIE DOŚWIADCZALNO-OBLICZENIOWE METODĄ PROF. PASZKOWSKIEGO 1. Założenia teoretyczne Metoda doświadczalno-obliczeniowa daje dobre rezultaty, gdyż przewidywana wytrzymałość miarodajna betonu jest bardzo bliska rzeczywistej wytrzymałości; metoda ta jest jednak dość żmudna w zastosowaniu praktycznym. Różnica, między, metodą prof. Paszkowskiego a wagowym sposobem dawkowania polega na założeniu, że beton ułożony w deskowaniu składa się pod względem geometrycznym z dwóch objętości: objętości grubego kruszywa (żwiru) oraz objętości zaprawy, złożonej z pozostałych składników betonu (cementu, wody oraz drobnego kruszywa). Continue reading „DAWKOWANIE DOSWIADCZALNO-OBLICZENIOWE METODA PROF. PASZKOWSKIEGO”

Ustalenie mieszanki roboczej

Dzieląc obie strony równania przez e, otrzymujemy: w = 023 + Wk We wzorze poza cementem wielkością nieznaną jest ilość wody W, dla której możemy zestawić równanie: gdzie: r: f – ilość wody wymagana na 1 kg piasku Wg – ilość wody wymagana na 1 kg żwiru F – ciężar piasku potrzebny do wytworzenia z litrów zaprawy G – ciężar objętościowy 1 litra suchego kruszywa grubego. Rozwiązując układ 3 równań i wstawiając do równania : Fcw = 2,65 i Cew = 3,1, otrzymamy: F = Z – WgG1 (1 + 0,55 b) 0,38 + Wf (1 + 0,55 b) We wzorze po prawej stronie mamy wielkości już poprzednio znalezione, można więc obliczyć szukane F. Wstawiając znalezione F do wzoru, obliczamy potrzebną wagową ilość cementu C, następnie ze wzoru znajdujemy całkowitą ilość wody W. l) Sprawdzamy wykonane obliczenia przez wstawienie znalezionych ilości do wzoru równania absolutnych objętości oraz przez kontrolę wskaźnika Q. 3. Continue reading „Ustalenie mieszanki roboczej”

Dalsza czynnoscia jest wykonanie zarobu próbnego

Dalszą czynnością jest wykonanie zarobu próbnego; cement, piasek i żwir mieszamy w proporcjach ustalonych, przyjmując ilości potrzebne do wykonania 10 litrów betonu, a więc: cementu 2,50 kg, piasku 7,58 kg, żwiru 13,04 kg. Wody dodajemy tyle, aby otrzymać właściwą ciekłość betonu; dodana ilość wody-wyniosła 1,54 litra. Przeprowadzony obmiar w objętościomierzu wykazał objętość próbnego zarobu równą 10,2 litra. 13) Ostateczne laboratoryjne ustalenie składu betonu. Ostatnią czynnością laboratoryjną jest ostateczne ustalenie składu 1 m 3 betonu. Continue reading „Dalsza czynnoscia jest wykonanie zarobu próbnego”