Zanim otrzymamy wkladki przygotowane do ulozenia w deskowaniu

Zanim otrzymamy wkładki przygotowane do ułożenia w deskowaniu, musimy wykonać kilka czynności. Żelazo cienkie, dostarczone na budowę w kręgach prostuje się przez naciąganie kręgu, osadzonego na kołowrocie; naciąganie kręgu można wykonać mechanicznie, np. za pomocą dźwigarki kozłowej. Następną czynnością dotyczącą stali, bez względu na średnicę, jest pocięcie prętów na miarę ręcznie lub mechanicznie. Cięcie ręczne wykonuje się nożycami. Nożyce służą do cięcia cienkich prętów (do 12 mm), przy większych średnicach używa się nożyc dźwigniowych. Do mechanicznego cięcia wkładek znajdują zastosowanie maszyny o napędzie elektrycznym. Pocięte na odpowiednie długości wkładki są w miarę potrzeby prostowane przez uderzenia młotkiem, Dalszą czynnością jest wygięcie prętów dla otrzymania przewidywanego projektem kształtu. Gięcie prętów wykonuje się na specjalnie przygotowanym masywnym stole zbrojarskim. Wymiary stołu zależą od największych wymiarów wkładek, przeciętnie długość stołu wynosi 10 m, szerokość 2 m. Według rysunku roboczego oznacza się na stole zbrojarskim kształt pręta i w miejscach odgięć wbija się w płytę stołu trzpienie żelazne o średnicy nieco większej od średnicy wyginanych wkładek. [przypisy: blachy aluminiowe ryflowane, blacha trapezowa, cięcie blach miedzianych ]

Ustalenie mieszanki roboczej

Dzieląc obie strony równania przez e, otrzymujemy: w = 023 + Wk We wzorze poza cementem wielkością nieznaną jest ilość wody W, dla której możemy zestawić równanie: gdzie: r: f – ilość wody wymagana na 1 kg piasku Wg – ilość wody wymagana na 1 kg żwiru F – ciężar piasku potrzebny do wytworzenia z litrów zaprawy G – ciężar objętościowy 1 litra suchego kruszywa grubego. Rozwiązując układ 3 równań i wstawiając do równania : Fcw = 2,65 i Cew = 3,1, otrzymamy: F = Z – WgG1 (1 + 0,55 b) 0,38 + Wf (1 + 0,55 b) We wzorze po prawej stronie mamy wielkości już poprzednio znalezione, można więc obliczyć szukane F. Wstawiając znalezione F do wzoru, obliczamy potrzebną wagową ilość cementu C, następnie ze wzoru znajdujemy całkowitą ilość wody W. l) Sprawdzamy wykonane obliczenia przez wstawienie znalezionych ilości do wzoru równania absolutnych objętości oraz przez kontrolę wskaźnika Q. 3. Ustalenie mieszanki roboczej Objętościowe w praktyce, a n ie wagowe jak w laboratorium, dawkowanie przy użyciu wilgotnego kruszywa odbywa się w identyczny sposób jak dawkowanie wagowe. Przykład Należy ustalić laboratoryjny skład betonu do robót żelbetowych o wytrzymałości miarodajnej R28 = 240 kGfcm2 przy użyciu cementu marki ,,350 oraz piasku i żwiru rzecznego. a) Analiza sitowa piasku i żwiru. b) Określenie ciężarów właściwych piasku i żwiru. Wyznaczono: Fcw = 2,65, Cew = 2,63. c) Określenie ciężarów objętościowych piasku i żwiru. Objętość próbki suchego piasku o wadze dokładnie 300 g wyniosła 167 cmś ; obliczony ciężar objętościowy równa się 300= 1,80 kgjdcm. Objętość próbki suchego żwiru wyniosła 1,64 dcm, ciężar zaś 3 kg. Ciężar objętościowy równa się 3 = 1,83 kgjdcmś. d) Założenie ciekłości betonu. [więcej w: gięcie blach, blachy aluminiowe ryflowane, blachy aluminiowe anodowane ]