rozklad hydrostatyczny obciazen

Do obliczenia elementów deskowania, czyli bali (dyli), nakładek i rozpór potrzebna jest dodatkowo znajomość rozkładu obciążeń, tj. znajomość zmienności tych obciążeń w miarę wzrostu głębokości, bowiem rozkład ten nie odpowiada założeniom przyjętym przez Coulomba, tj. rozkładowi hydrostatycznemu obciążeń. Aby ustalić ten rozkład wykonano wiele badań. Kilku badaczy podaje w swoich pracach różne wskazówki dla takiego rozkładu. Continue reading „rozklad hydrostatyczny obciazen”

wielkosc wypadkowa parcia poziomego czynnego

Jeśli nie możemy ustalić takiego punktu, to pierwsze położenie punktu d można przyjąć z dużym prawdopodobieństwem w odległości 0,45-:-0,55 H od krawędzi wykopu. Jak już wyżej zaznaczono, wielkość P zależy w pewnym stopniu od wybrania właściwej wielkości n. Przy wzroście n rośnie również nieco i wielkość P. Na przykład, jak podaje Terzaqru, przy wartości tp = 38° i o = O przy wzroście n od 0,45 do 0,55 wielkość Pmax zmienia się w granicach 1,03 P A – 1,11 P A gdzie P A jest wielkością wypadkową parcia poziomego czynnego według wzoru Rankuie. Podane wyżej metody zezwalają na określenie wielkości siły wypadkowej P działającej na deskowanie . Continue reading „wielkosc wypadkowa parcia poziomego czynnego”

wykonany juz odcinek wykopu o podanych warunkach gruntowych

Ponieważ punkt dl został obrany dowolnie, należy rachunek przeprowadzić kilkakrotnie, obierając różne wielkości d2, d3 i wyliczywszy dla nich odpowiednie wielkości P2, P3 itd. Jeśli wielkości Pl> P2, P3 odłożymy pionowo jako rzędne, przy odpowiednich dl> d2, d3 itd. to otrzymamy punkty CJ> C2 , skąd możemy bez trudu określić największą wielkość siły P, wyrażającą wypadkową parcia gruntu na ścianę wykopu. Pewną trudność sprawia zawsze wybranie pierwszej wielkości dl tak, aby odpowiadała ona z pewnym przybliżeniem największej wielkości P. Jeśli mamy wykonany już odcinek wykopu o podanych warunkach gruntowych, to często można na powierzchni terenu zauważyć rysę (pęknięcie gruntu lub nawierzchni) w odległości od krawędzi wykopu odpowiadającej najniekorzystniejszemu położeniu powierzchni poślizgu i największej wielkości siły P. Continue reading „wykonany juz odcinek wykopu o podanych warunkach gruntowych”

Plyty wykonane sa z betonu zuzlowego lub gruzowego

Do pokrycia dachów płaskich, zarówno w budownictwie miejskim jak i przemysłowym, stosuje się prefabrykowane płyty dachowe, tzw. bytomskie . Płyty wykonane są z betonu żużlowego lub gruzowego, zbrojonego wkładkami z okrągłej stali. Dla zmniejszenia ciężaru płyty mają podłużne okrągłe otwory. Wymiary płyt wg PN/. Continue reading „Plyty wykonane sa z betonu zuzlowego lub gruzowego”

Wykres obciazen rozpór deskowania ma ksztalt trapezu

Przy starannie wykonanym odeskowaniu, przy dokładnym jego przyleganiu do powierzchni gruntu (ociosu), odkształcenie deskowania spowodowane ruchem gruntu w kierunku wykopu nie przekracza 0,25-; -10f0 głębokości wykopu i osiadanie powierzchni gruntu przyległego do krawędzi wykopu było bez znaczenia. Zauważono jednak, że przy niezachowaniu warunku przylegania obudowy do ściany gruntowej, odkształcenie, czyli zapadanie się powierzchni gruntu było znacznie większe, a ogólny nacisk gruntu na obudowę wykopu poważnie przekraczał wartości tego nacisku obliczonego wg teorii Rankinea. Wykres obciążeń rozpór deskowania ma kształt trapezu. Obliczone za pomocą tego wykresu siły w rozporach będą większe o ok. 50010, co stanowi zapas uwzględniający możliwą niejednorodność poszczególnych rozpór. Continue reading „Wykres obciazen rozpór deskowania ma ksztalt trapezu”

wypadkowa parcia gruntu

Przy deskowaniu o dużej sztywności pionowej, jak np. w metodzie berlińskiej, gdzie deskowanie jest usztywnione pionowo przez dźwigary stalowe, wypadkowa parcia gruntu działa w kierunku zbliżonym do poziomego; całkowite parcie gruntu jest wtedy większe od wielkości tego parcia wyliczonego z teorii Rankinea o ok. 50%. Przy innych typach deskowania, np. przy zazwyczaj stosowanym sposobie obudowy wykopu, wypadkowa parcia gruntu jest odchylona od poziomu kąt o; wielkość tego kąta może dojść do 20° i wtedy parcie poziome zmniejsza się prawie do wielkości parcia wg teorii klasycznej. Continue reading „wypadkowa parcia gruntu”

Wykres parcia bocznego w gruntach spoistych ma nieco inny ksztalt

Wykres parcia bocznego w gruntach spoistych ma nieco inny kształt. Biorąc pod uwagę obserwacje. nacisków poziomych na deskowanie wykopów dla kolei podziemnej w Chicago, wykonanych w iłach o różnym stopniu plastyczności przez R. B. Pecka został sporządzony wykres zmienności tych nacisków oraz wykres trapezowy do obliczenia parcia gruntu na ścianę wykopu. Continue reading „Wykres parcia bocznego w gruntach spoistych ma nieco inny ksztalt”

Zaobserwowany rozklad parcia nie odpowiadal zalozeniom Coulomba

Zaobserwowany rozkład parcia nie odpowiadał założeniom Coulomba. Był on różny w różnych miejscach wykopu i zmiany te występowały bardzo nieregularnie. Wytrzymałość deskowania powinna odpowiadać nawet największym naciskom, które mogą powstać przy ścianie wykopu. Dlatego też największe obciążenie ściany wykopu jest wyznaczone przez obwiednię wszystkich krzywych otrzymanych z pomiarów nacisków. Ta obwiednia może być przyjęta w kształcie trapezu abcd. Continue reading „Zaobserwowany rozklad parcia nie odpowiadal zalozeniom Coulomba”

Rozklad obciazenia sciany

Aby wyznaczyć rozkład obciążenia na poszczególne rozpory wykopu, należy wykonać projekt rozkładu rozpór w postaci przekroju poprzecznego wykopu. Przykład takiego rozmieszczenia rozpór . Rozkład obciążenia ściany przedstawiono tu w postaci trapezu abcd. Maksymalne jednostkowe parcie poziome Ph wynosi Ph = 0,8 PA cos Ó = 0,8 Y H(P A cos Ó) Wielkość kąta ó zależy od rodzaju deskowania. Przy większej sztywności elementów pionowych deskowania, jak podłużne słupy (metoda berlińska) można przyjmować o = O; przy zwykłych typach deskowania wykopów kanalizacyjnych (j jest większa od 0, nigdy jednak nie przekracza 20°. Continue reading „Rozklad obciazenia sciany”