Badanie kruszywa ilustruje tym samym zachowanie sie w stosunku do bitumu surowca kamiennego

Ziarna, których dwa wymiary (szerokość i długość) conajmniej trzykrotnie przekraczają pozostały wymiar (grubość). Badanie kruszywa ilustruje tym samym zachowanie się w stosunku do bitumu surowca kamiennego, z którego przygotowany został grys granulowany. i) zagadnienia przyczepności błonki bitumicznej do powierzchni kruszywa, 2) zagadnienia własności emulgacyjnych. Przyczepność. Stwierdzone zostało, że ziarna kruszywa pochodzące z pewnych rodzajów skał, po otoczeniu ich bitumem, tracą łatwo pod wpływem wody otaczającą ich błonkę bitumiczną, podczas gdy kruszywo z innych gatunków skał, znajdujące się w tych samych warunkach, własności tej nie wykazuje. Z tego wynika, że kruszywa pochodzące ze skał o różnym charakterze chemicznym (kwaśne, obojętne i zasadowe) ujawniają różną przyczepność. [więcej w: blachy mosiężne, blachy aluminiowe frezowane, gilotyny do blach ]

Obliczenie wskaznika

Ze względu na charakter robót (konstrukcja żelbetowa) przyjęto beton plastyczny. e) Obliczenie wskaźnika 2 Wskaźnik obliczamy ze wzoru: 160 ( ~- 0,5) = 240 stąd W= 2; 00 f) Obliczenie wymaganej wody dla piasku i żwiru. W kolumnie umieszczono wskaźniki wodne, przyjęte z tablicy dla betonu plastycznego. Następnie przemnożono procentową za wartość wody w poszczególnych frakcjach piasku przez odpowiadające tym frakcjom wskaźniki. Po zsumowaniu iloczynów i podzieleniu przez liczbę 100 otrzymano potrzebną ilość wody (w kg) dla 1 kg piasku. Ponieważ suma iloczynów wynika z przemnożenia wskaźników wodnych przez procentową zawartość wody, należy ją podzielić przez 100. g) Przyjęcie grubości otulenia. Przyjęto grubość otulającej powłoki – = 0,5 mm ze względu na małą ilość ziarn ponad 1 mm. h) Obliczenie objętości betonu. Przyjęto wskaźniki spęcznienia dla r = 1 oraz przemnożono przez procentowe zawartości dla poszczególnych frakcji żwiru; suma iloczynów daje objętość zarobu z 1 litra żwiru. [patrz też: cięcie blach miedzianych, blacha, cięcie blach ]