Napelniamy naczynie pewna iloscia zwiru d ziarnach kulistych jednakowej srednicy

Napełniamy naczynie pewną ilością żwiru d ziarnach kulistych jednakowej średnicy; ziarna żwiru Ułożą się a, objętość zaś naczynia wypełniona żwirem równać się będzie V. Jeżeli następnie wysypiemy żwir z naczynia, zmieszamy go z zaprawą i ułożymy ponownie w naczyniu, to objętość betonu V m będzie większa niż objętość samego żwiru. Przyrost objętości nastąpił wskutek utworzenia się powłoki o grubości : otulającej każde ziarno żwiru tak, że sąsiednie ziarna grubego kruszywa są oddalone od siebie. Stosunek V. ; nazywa się wskaźnikiem spęcznienia grubego kruszywa. Dla frakcji kruszywa oznaczonej dl/d2 (np. 2/4) średnicę ziarna, kruszywa grubego przyjmuje się jako średnią arytmetyczną. Grubość powłoki zależy od uziarnienia drobnego kruszywa, od wskaźnika cementowo-wodnego oraz od sposobu zagęszczania betonu. Im drobniejszy piasek używa się do betonu, tym mniejsze może być otulenie ziarn grubych, gdyż grubsze ziarna piask u jak gdyby rozpychają ziarna żwiru. Otulenie ziarn żwiru przy zastosowaniu drobniejszych frakcji piasku, oraz pogrubienie powłoki przez użycie większych ziarn piasku. Nawet przy drobnych frakcjach piasku otulająca powłoka nie powinna być zbyt cienka, gdyż zmniejszenie się otuliny powoduje spadek urabialności betonu. [hasła pokrewne: magnesy neodymowe, systemy do drzwi przesuwnych mazowieckie, szyny prądowe ]

Powiązane tematy z artykułem: magnesy neodymowe systemy do drzwi przesuwnych mazowieckie szyny prądowe